wp

Helen Mirren - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
wp

Wybitna aktorka brytyjska, teatralna i filmowa, związana także w kinem amerykańskim, zdobywczyni wszystkich najważniejszych aktorskich nagród filmowych.

Urodziła się 26 lipca 1945 roku w Londynie. Jej matka z pochodzenia była Angielką, ojciec – Rosjaninem o szlacheckich korzeniach. Wzrastała w atmosferze tzw. „wyższych sfer” – jako dziewczynka pobierała naukę gry na pianinie, uczyła się dobrych manier, ćwiczyła dykcję.

Jako nastolatka wystąpiła w szkolnej inscenizacji „Burzy” Szekspira, która odbyła się z jej własnej inicjatywy. Mirren wybrała dla siebie rolę potwora Kalibana – rzucała się po scenie, pluła na wszystkie strony i...najwyraźniej była w swoim żywiole. Już jako dwudziestolatka, dzięki potajemnej (kryła się przed rodzicami, którzy o aktorstwie nie chcieli nawet słyszeć), wieczornej pracy w teatrze, stała się właściwie zawodową aktorką.

W 1967 roku związała się z Royal Shakespare Company. Na pierwsze przesłuchanie przyszła w tak wyzywającej kreacji, że jurorzy po prostu musieli dać jej szansę. Od początku miała wizerunek aktorki „niegrzecznej”, idącej pod prąd, kontrowersyjnej, a także – obdarzonej nie lada seksapilem.

Pierwszą większą rolą w teatrze była rola Kleopatry w adaptacji sztuki Szekspira. Wykonując tę rolę, Mirren wsławiła się tym, że w jednym z przedstawień przebiegła nago przez scenę. Stosunkowo liczne rozbierane role spowodowały, że na przełomie lat 60-tych i 70-tych nazywano Mirren „seksbombą ze Statford”.

wp

Po raz pierwszy w filmie wystąpiła w 1967 roku („Herostratos”). Grała w filmowych wersjach sztuk dramatycznych („Sen nocy letniej” 1968, „Panna Julia”1972, „Hamlet” 1976, „Oresteia” 1979). Wystąpiła w „rozbieranej” roli w „Age of Consent” Michela Powella (1969), a 10 lat później – w kontrowersyjnej, ocierającej się o pornografię włosko- amerykańskiej produkcji o wątpliwych walorach artystycznych, zatytułowanej „Caligula” (1979).

W 1980 roku wystąpiła obok Boba Hoskinsa w bardzo znanym, także za oceanem, brytyjskim kryminale „Długi Wielki Piątek”, dzięki któremu stała się rzeczywiście sławna. Rola ta dała jej też możliwość kariery hollywoodzkiej. W 1981 roku pojawiła się w jednej z głównych ról w „Excaliburze”, w 1983 – w telewizyjnej komedii Mela Brooksa, w 1984 zaś otrzymała Nagrodą dla Najlepszej Aktorki w Cannes oraz nominację do Złotego Globu i nagrody BAFTA za rolę w filmie „Cal”.

Wystąpiła w głośnym filmie sci-fi „2010. Odyseja kosmiczna” (1984), w „Białych nocach”(1985), gdzie spotkała się z późniejszym mężem, Taylorem Hackfordem, grała u Petera Greenawaya („Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” 1989) i Peter Weira („Wybrzeże moskitów” 1986).

Niezwykle istotną rolą, dzięki której Mirren zyskała spore grono fanów była na pewno rola pani detektyw Jane Tennison w odcinkowym thrillerze TV „Główny podejrzany”, z którym aktorka związana była kilka lat. Mirren otrzymała za tę rolę trzy nagrody BAFTA (1992,93,94) i nominacje w 1996 i 2004 roku, nominację do Złotego Globu (2004) oraz pięć nominacji do nagrody Emmy, w tym jedną wygraną (1996).

Rola przyniosła aktorce popularność, ale też, niestety, nieco zaszufladkowała na jakiś czas. Aktorka nieustannie grała też w filmach kinowych. W 1994 roku zagrała królową w filmie „Szaleństwa króla Jerzego”. Za rolę otrzymała kolejną aktorską nagrodę w Cannes, pierwszą nominację do Oskara za rolę drugoplanową oraz nominację do nagrody BAFTA. Pierwszy Złoty Glob otrzymała w 1997 roku za rolę w filmie TV „Losing Chase” Kevina Bacona, kolejny – mimo wielu nominacji w tzw. międzyczasie - przyniesie jej dopiero osławiona rola w „Królowej”.

wp

Rok 1999 przyniósł jej nagrodę Emmy za rolę w biograficznym filmie TV „Pasja Ayn Rand”, a 2002 – kolejną nominację do Oskara, Złotego Globu, nagrody BAFTA i Europejskiej Nagrody Publiczności za rolę drugoplanową w filmie Roberta Altmana „Gosford Park”.

Jeśli do roku 2006 były na świecie miejsca, gdzie ktoś nie słyszał o Helen Mirren, z całą pewnością taki stan rzeczy odszedł w przeszłość po wejściu do kin filmu Stephena Frearsa „Królowa”. Za rolę Elżbiety II aktorka otrzymała Oskara, Złoty Glob, nagrodę BAFTA, Honorową Nagrodę BIFA, puchar Volpiego na MFF w Wenecji, Nagrodę na Festiwalu w Toronto, wiele innych nagród i wyróżnień oraz owacje na stojąco na licznych światowych festiwalach filmowych.

Sukces „Królowej” Stephena Frearsa przyćmił, także znaczącą rolę Mirren jako Elżbiety I w filmie TV Toma Hoopera (nagroda Emmy, Złoty Glob). Dzięki udziałowi w serialu i filmie Frearsa, Mirren jest jedyną aktorką, która z powodzeniem odegrała rola Elżbiety I i Elżbiety II.

Ostatnie lata przyniosły jej kolejne role. Zagrała w takich filmach jak: "Skarb Narodów: Księga Tajemnic", "Atramentowe serce", "Stan gry", "Love Ranch". W roku 2011 do kin weszła kolejna produkcja z jej udziałem - "Arthur".

W sumie sześciokrotnie w swojej karierze wcieliła się w postać królowej – poza dwoma wymienionymi wyżej były to filmy: „Szaleństwa króla Jerzego” (1994), „Królowa śniegu” (1995, głos), „Książę Egiptu” (1998, głos), „Książę Jutlandii” (1999).

Data urodzenia

26.07.1945

Miejsce urodzenia

Chiswick, Londyn, Anglia

Reżyser
Filmografia

Passion of Ayn Rand, The (Ayn Rand)

Pożegnanie z Chase (Chase Phillips)

Burza

Wybrzeże moskitów (Mother Fox)

Jak wykończyć panią T? (Mrs. Tingle)

Intensywna terapia (Stella)

Kaligula (Caesonia)

Gosford Park (Mrs. Wilson)

Książe Egiptu (Królowa)

Artur (Hobson)

Dług / The Debt (2010) (Rachel Singer)

Obietnica (lekarz)

Dziewczyny z kalendarza (Chris)

Szaleństwo Króla Jerzego (Królowa Charlotte)

Mama na obcasach (Dominique)

Rozrachunek (Eileen Hayes)

Złota dama (Maria Altmann)

Podróż na sto stóp (Madame Mallory)

Phil Spector (Linda Kenney Baden)

Ranczo miłości (Grace Bontempo)

Red 2 (Victoria)

Hitchcock (Alma Reville)

Last Station, The (Sofya Tolstoy)

Elżbieta I (Królowa Elżbieta I)

Atramentowe serce (Elinor Loredan)

Królowa (Królowa Elżbieta II)

Cal (Marcella)

Happy Birthday (Distinguished Woman)

Red (Victoria)

Legendy sowiego królestwa: Strażnicy Ga'Hoole (Nyra)

Stan gry (Cameron Lynne)

Skarb narodów: Księga Tajemnic (Emily Appleton)

Od drzwi do drzwi (Mrs. Porter)

Długi Wielki Piątek (Victoria)

2010: Odyseja kosmiczna (Tanya Kirbuk)

wp
wp