Tom Berenger

Urodził się 31 maja 1949 roku w Chicago. Początkowo chciał zostać dziennikarzem. Podjął studia kierunkowe na University of Missouri, tam też po raz pierwszy zetknął się z teatrem (występ w studenckim przedstawieniu sztuki „Kto się boi Virginii Woolf?” 1970).

Po ukończeniu studiów wyjechał do Nowego Jorku, by nauczyć się zawodu. Uczęszczał na kursy aktorskie w Herbert Berghof Studios i okazjonalnie występował w off-broadwayowskich przedstawieniach, a w 1975 roku załapał się na plan opery mydlanej „One Life to Live”.

** Jego debiutem na dużym ekranie była rola w komedii „Rush It” (1976), a pierwszą znaczącą rolą – psychopatycznego zabójcy w filmie Richard a Brooksa „W poszukiwaniu idealnego kochanka” z Diane Keaton (1977).**

W kolejnych latach zagrał też m.in. Butcha Cassidy w westernie Richarda Lestera „Butch i Kid: Lata młodości” (1979), partnerował Christopherowi Walkenowi w filmie akcji „Psy wojny” Johna Irvina (1980) i został gwiazdą włoskiej produkcji Liliany Cavani „Poza drzwiami” z Marcello Mastroiannim (1982).

** Prawdziwy przełom w jego karierze nastąpił w 1983 roku, dzięki roli w przebojowej, muzycznej komedii „Wielki chłód” Lawrence’a Kasdana, z udziałem Glenn Close, Jeffa Goldbluma, Williama Hurta i Kevina Kline’a i dzięki występowi w kultowym, swego czasu filmie muzycznym „Eddie i Krążowniki”.**

Zagrał jeszcze u boku Melanie Griffith w „Mieście strachu” Abla Ferrary (1984) i wystąpił wraz z synem Johna Wayne’a – Patrickiem, w komediowym westernie „Ballada o koniokradzie” (1985),** zanim triumfował dzięki pamiętnej kreacji oszpeconego blizną sierżanta Barnesa w wojennym „Plutonie” Olivera Stone’a (1986, Złoty Glob, nominacja do Oskara).**

Kolejne lata okazały się dla Berengera owocne w pierwszoplanowe role „twardych facetów”. Ochraniał Mimi Rogers w „Osaczonej” Ridleya Scotta (1987), zagrał przywódcę Ku-Klux Klanu w „Zdradzonych” Costy-Gavrasa, z Debrą Winger (1988) i partnerował Sidneyowi Poitiers na planie sensacyjnej produkcji „W pogodni za śmiercią” Roberta Spottisewoode’a (1988). Udowodnił, że jest aktorem wszechstronnym, ujawniając komediowy talent u boku Charliego Sheena w znanej, futbolowej komedii „Pierwsza liga” (1989, sequel w 1994 roku) i jako nowa miłość Kirstie Alley w komediowym serialu „Zdrówko” (1993, nominacja do Emmy za gościnny występ). U progu dekady gościł na Wyspach Brytyjskich, gdzie miał okazję współpracować z Jimem Sheridanem i zagrać Amerykanina w ekranizacji sztuki „Pole” Johna B. Keane’a (1990), a w 1991 roku dołączył do gwiazdorskiej obsady „Zabawy w Boga” Hectora Babenki.

Rok 1993 to drugoplanowa rola w głośnym thrillerze erotycznym „Sliver” z Sharon Stone i Williamem Baldwinem i kreacja tytułowego „Snajpera” w pierwszym z cyklu filmów sensacyjnych (kolejne powstały, już tylko w wersji TV i Video w latach 2002 i 2004). To także jeden z bardziej chwalonych występów aktora, w roli generała Jamesa Longstreeta w dramacie historycznym „Gettysburg”.

W 1998 roku miał okazję spotkać się po latach z Melanie Griffith na planie thrillera „Cień wątpliwości”. W tym samym roku miał też zaszczyt zagrać u Roberta Altmana w nieco mniej znanym thrillerze „Fałszywa ofiara” oraz zgarnąć Lone Star Film & Television Award za rolę Teddy’ego Roosevelta w historycznym filmie TV „Śmiałkowie”, którego był również producentem. Nie było to jego pierwsze, ani nie jedyne doświadczenie z produkcją filmową (western TV „Anioł zemsty” 1995, thriller „Przypadkowe piekło” 1996, nagrodzony Brązowym Wranglerem serial-western „Peacemakers” 2003).

Poza małymi wyjątkami (jak chociażby „Dzień próby” z Denzelem Washingtonem i Ethanem Hawke’iem 2001, serial „October Road” 2007-2008), większość ostatnich produkcji z udziałem Berengera to głównie mało znaczące filmy klasy B, często przeznaczone wyłącznie do dystrybucji video. Jedne z ostatnich filmów z jego udziałem to: film akcji „Stiletto” (2008) i thriller „Ostatnia wola” z Tatum O’Neal (2009).