ycipk-4hkvkz
ycipk-4hkvkz

Andrzej Kopiczyński - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
ycipk-4hkvkz

Aktor filmowy, telewizyjny, radiowy i teatralny, po dziś dzień kojarzony przede wszystkim z rolą Stefana Karwowskiego – tytułowego „40-latka” z popularnego serialu Jerzego Gruzy.

Urodził się 15 kwietnia 1934 roku w Międzyrzecu Podlaskim. Studiował w PWST w Łodzi, którą ukończył w 1958 roku. Tuż po zdobyciu dyplomu uczelni, rozpoczął owocną karierę na scenie, ekranie i na falach eteru, Kopiczyński znany jest bowiem z pięknej barwy głosu.

Był aktorem teatrów w Olsztynie, Bydgoszczy i Koszalinie, zanim związał się na dłużej z szczecińskim Teatrem Dramatycznym (1963-70). Niemal całą dekadę lat 70-tych spędził w zespole Teatru Narodowego w Warszawie (1970-79), a po kilku sezonach w warszawskich teatrach: Rozmaitości (1979-82) i Na Woli (1982-86), związał się na stałe ze stołecznym Teatrem Kwadrat (od 1986 roku). W latach 60-tych aż czterokrotnie nagradzano go za sceniczne kreacje na FTPP w Toruniu.

Przygodę z filmem rozpoczął jeszcze jako student, pojawiając się w niedużej roli w „Prawdziwym końcu wielkiej wojny” Jerzego Kawalerowicza (1957). Rok później wziął udział w czechosłowacko-enerdowskiej komedii „Zadzwońcie do mojej żony” (1958), jednak na kolejne propozycje musiał czekać aż siedem lat.

W 1964 roku powrócił na ekrany, biorąc udział w trzech różnych produkcjach, w tym w społecznym dramacie „Obok prawdy” Janusza Weycherta, gdzie wcielił się w pierwszoplanową rolę Wojtka Łopota. Z reżyserem spotkał się też dwa lata później na planie filmu „Cierpkie głogi” z Barbarą Krafftówną i Ryszardem Filipskim (1966).

ycipk-4hkvkz

Niejednokrotnie grał też u takich twórców, jak: Wanda Jakubowska („Koniec naszego świata” 1964, „Gorąca linia” 1965, „150 na godzinę” 1971), Julian Dziedzina (sportowe filmy: „Święta wojna” 1965 i „Czekam w Monte-Carlo” 1969, zrealizowana po latach „Dziewczyna z Mazur” 1990), Janem Rutkiewiczem („Zakochani są między nami” 1964, „Wiktoryna, czyli czy pan pochodzi z Beavais?” 1971, „Skarb trzech łotrów” 1972), Andrzejem Jerzym Piotrowskim („Pułapka” 1970, „Zasieki” 1973), czy Ewą i Czesławem Petelskimi (wojenny film „Jarzębina czerwona” 1969, biograficzno-historyczny „Kopernik” 1972).

To właśnie tytułowa rola wielkiego, polskiego astronoma w ostatniej z produkcji była najsłynniejszą i najbardziej charakterystyczną kreacją w filmografii aktora, do czasu otrzymania propozycji zagrania jednej z głównych ról w bijącym prawdziwe rekordy popularności serialu „40-latek” w reżyserii Jerzego Gruzy (1974-77).

Postać tytułowego bohatera – czyli inżyniera Stefana Karwowskiego wyniosła aktora na szczyt popularności, ale też przylgnęła do niego do tego stopnia, że po dziś dzień utożsamiany jest on właśnie z serialowym „40-latkiem”.

Rola Karwowskiego przyniosła mu nagrody: indywidualną I stopnia (1978) oraz zespołową nagrodę Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji (1976), jak również „Srebrny Gwóźdź Sezonu”, w plebiscycie popularności „Kuriera Polskiego”.

W 1976 roku wystąpił w filmowej wersji serialu, zatytułowanej „Motylem jestem, czyli romans 40-latka”, zgarniając nagrodę za pierwszoplanową rolę męską na FPFF w Gdyni.

ycipk-4hkvkz

W 1993 roku powrócił do roli Karwowskiego w zrealizowanej po latach kontynuacji serialu „40-latek. 20 lat później”, ponownie w reżyserii Gruzy i z Anną Seniuk w roli Magdy Karwowskiej. Serial nie cieszył się już jednak tak dużym powodzeniem, jak pierwowzór.

W międzyczasie zagrał w kilkunastu produkcjach, m.in. w dramacie „Ślepy bokser” Marka Nowaka, określanym przez krytyków jako „40-latek na serio” (1981), w słynnej ekranizacji „Znachora” Jerzego Hoffmana (1982), w kostiumowym filmie „Niezwykła podróż Baltazara Kobera” Wojciecha Jerzego Hasa (1988) i w „Korczaku” Andrzeja Wajdy (1990). Wiele lat później ponownie spotkał się z Hoffmanem na planie ekranizacji sienkiewiczowskiego „Ogniem i mieczem”, gdzie kreował Zaćwilichowskiego (1999).

W latach 1999-2000 związany był z serialem „Czułość i kłamstwa”, gdzie kreował postać ojca jednej z głównych bohaterek, natomiast w latach 1999-2005 niezwykle często gościł na planie sitcomu „Lokatorzy”. Pojawił się też gościnnie w takich serialach, jak: „Niania” (2005), „Świat według Kiepskich” (2007) i „Plebania” (2008).

Ostatnio wziął udział w komedii Sławomira Kryńskiego „To nie jest tak jak myślisz kotku”, gdzie pojawił się w epizodycznej roli ministra (2008).

Wśród wyróżnień za jego pracę artystyczną znajdują się m.in. Złoty Krzyż Zasługi (1975) i Odznaczenie za zasługi dla Warszawy (1977).

Data urodzenia

15.04.1934

Miejsce urodzenia

Międzyrzec Podlaski

Data śmierci

12.10.2016

Filmografia

Ogniem i mieczem (1999) (Zaćwilichowski)

Korczak (1990) (Dyrektor w Polskim Radio)

Znachor (1981) (Lekarz Pawlicki)

150 na godzinę (1971) (Jimmy, mąż Aldony)

Wiktoryna, czyli czy pan pochodzi z Beauvais? (1971) (Piotr)

Koniec naszego świata (1964) (kapo Krwawy)

Zakochani są między nami (1964)

Życie na gorąco () (Juan Meranez)

Kopernik (serial) () (Mikołaj Kopernik)

Kopernik (1972) (Mikołaj Kopernik)

Skarb trzech łotrów (1972) (Adam Morawski)

Cierpkie głogi (1966) (Leon)

Ogniem i mieczem (serial) () (Zaćwilichowski)

Dziewczyna z Mazur () (Daniel Grycz)

To nie tak jak myślisz, kotku (2008) (Minister)

Ślepy bokser (1981) (Gołyżniak)

Filip z konopi (1981) (Wiśniewski)

Album Polski (1970) (robotnik)

Zadzwońcie do mojej żony (1958) (Narzeczony z gospody)

Obok prawdy (1964) (Łopot)

Święta wojna (1965) (Walczak)

1920 Bitwa Warszawska (2011)

Garfield 2 (2006) (Smithee)

Prawdziwy koniec wielkiej wojny (1957)

Miłość ci wszystko wybaczy (1981) (Major Olo Kryński)

Jarzębina czerwona (1969) (Podporucznik Kotarski)

Prawdzie w oczy (1970) (Marczak)

Niezwykła podróż Baltazara Kobera (1988) (Pappagello)

Polskie bitwy - Powstanie Listopadowe 1830-1831 (1980) (Władysław Ostrowski)

ycipk-4hkvkz
ycipk-4hkvkz