Trwa ładowanie...
d4chywl
d4chywl

Charlotte Rampling

Najnowsze informacje
4.0
(26 głosów)
Oceń:
Miejsce urodzenia:

Sturmer, Anglia, Wielka Brytania

Filmografia:

Życie z wojną w tle (2009) (Jacqueline)

Aberdeen (2000)

Addio, fratello crudele (1971)

Basen (2003) (Sarah Morton)

Nie opuszczaj mnie (2010) (Miss Emily)

Harry Angel (1987)

Zawód: szpieg (2001)

Charlotte Rampling. Spojrzenie (2011) ((ona sama))

Giordano Bruno (1973)

Miłość i śmierć w Wenecji (1997)

Pod piaskiem (2000) (Marie Drillon)

Sposób na kobiety (1965) (Narciarka wodna)

45 lat (2015) (Kate Mercer)

Młoda i piękna (2013) (Alice)

Sea, The (2013) (Panna Vavasour)

Ja, Anna (2012) (Anna Welles)

StreetDance 3D (2010) (Helena)

Młyn i krzyż (2009) (Maria)

Księżna (2008) (Lady Spencer)

Do dwóch razy sztuka (2006) (Alice d'Abanville)

Uwiedziony (2008) (Piękność z Wall Street)

Angel (2007) (2007) (Hermione)

Leming (2005) (Alice Pollock)

Klucze do domu (2004) (Nicole)

Nagi instynkt 2 (2006) (Milena Gardosh)

Deklaracja (2003) (Nicole)

Caravan to Vaccares (1974)

Zardoz (1974)

Corky (1972)

Asylum (1972)

Ski Bum, The (1971)

Sequestro di persona (1968)

Rotten to the Core (1965)

I'll Sleep When I'm Dead (2003) (Helen)

Tajemnice Alana (1991) (Grace McAlister)

Melancholia (2011) (Gaby)

Chaotyczna Anna (2007) (Justine)

Babylon A.D. (2008) (Neolite Priestess)

Immortal - kobieta pułapka (2004) (Elma Turner)

Nocny portier (1974)

Henry VIII and His Six Wives (1973)

Long Duel, The (1967)

Viva la vie! (1984)

Chair de l'orchidée, La (1974)

Zmierzch bogów (1969)

Wspomnienia z gwiezdnego pyłu (1980) (Dorrie)

Orka, wieloryb zabójca (1977)

Georgy Girl (1966)

Werdykt (1982)

Czerwona jaskółka (2018) (Dyrektorka)

The Little Stranger (2018) ( Pani Ayres )

Zdjęcie

Ceniona aktorka i ex- modelka pochodzenia brytyjskiego, z powodzeniem występująca również w filmach francuskojęzycznych, kojarzona przede wszystkim z pełnokrwistych występów w thrillerach. Grała u Viscontiego, Lumeta i Allena. Wybitną kreację stworzyła jako pisarka w „Basenie” François Ozona.

Urodziła się 5 lutego 1946 roku w Sturmer w Anglii, jako córka brytyjskiego pułkownika (również dowódcy NATO i mistrza olimpijskiego z 1936 roku) i malarki.

Otrzymała staranne wykształcenie w prestiżowych francuskich i brytyjskich szkołach dla młodych panien. Zanim zadebiutowała – jeżdżąc na nartach wodnych - w seks-komedii Richarda Lestera „Sposób na kobiety” (1965), była już wziętą modelką.

* Jej przełomowa rola nadeszła rok później wraz z występem w komedii brytyjskiej „Georgy Girl” (1966), ustanawiając pewien standard dla Rampling, która grając przeważnie w nieco mniej znanych produkcjach, nigdy nie wykreowała postaci, którą można by uznać za „przeciętną”, zwykłą, zapomnianą, co związane jest nie tyle z jej aktorskim talentem, co z nieodgadnioną charyzmą, specyficznym urokiem i odwagą, jaka cechuje jej artystyczne wybory i sposób gry, i to bez względu na to, czy gra epizod autostopowiczki (film akcji „Znikający punkt” 1971), czy jedną z głównych ról (Anna Boleyn w „Sześciu żonach Henryka VIII” 1972).*

W 1969 roku miała okazję zagrać w dziele Luchino Viscontiego „Zmierzch bogów”, pojawiając się obok całej plejady „jego” aktorów” – Ingrid Thulin, Dirka Bogarde’a, Helmuta Bergera.

W dekadzie lat 70-tych występowała w różnego rodzaju produkcjach (m.in. w brytyjskim horrorze sci-fi klasy B „Azyl” 1972), z których najbardziej warte wspomnienia wydają się takie filmy, jak: przygodowy film sci-fi „Zardoz” Johna Boormana z udziałem Seana Connery (1974), kryminał „Nocny portier” Liliany Cavani, na planie którego ponownie spotkała się z Bogardem, francuski thriller Patrice’a Chéreau „Czar orchidei” (1975), kryminał „Żegnaj, laleczko” (1975) z Robertem Mitchumem, czy wreszcie przygodowy thriller „Foxtrot” (1976) z udziałem Petera O’Toole’a i Maxa von Sydowa.

W 1980 wystąpiła u Woody’ego Allena we „Wspomnieniach z gwiezdnego pyłu”.

Dwa lata później roku dała się jeszcze lepiej poznać po drugiej stronie oceanu, występując z Paulem Newmanem i Brucem Willisem w „Werdykcie” Sidneya Lumeta (1982), w 1986 roku zagrała u japońskiego skandalisty Nagisy Oshimy w komedii „Max, moja miłość”, a rok później – u Alana Parkera w znanym obrazie „Harry Angel” (1987) z Mickeyem Rourkiem i Robertem De Niro.

* Za rolę w thrillerze „Mascara” (1987) otrzymała nagrodę Fantasporto dla Najlepszej Aktorki, a występ w kryminale „On ne meurt pas que 2 fois” (1985) przyniósł jej pierwszą nominację do Césara.*

W następnej dekadzie kontynuowała występy w thrillerach („Zniewolenie” 1996 z Naomi Campbell), jednocześnie nieźle radząc sobie w gatunkach komediowych („Asfaltowe tango” 1994), a dzięki roli ciotki w „Miłości i śmierci w Wenecji” (1997) z Heleną Bonham Carter triumfalnie powróciła do czołówki kina klasy A.

* Największą sławę i uznanie w ostatnim czasie przyniosła jej owocna współpraca z reżyserem François Ozonem, który poniekąd odkrył „nową starą” Rampling, dając jej możliwość stworzenia fantastycznych kreacji w dramacie „Pod piaskiem” (2000, nominacja do Césara, dwie nominacje do Europejskiej Nagrody Filmowej), a zwłaszcza w głośnym thrillerze erotycznym „Basen” (2003, Europejska Nagroda Filmowa dla Najlepszej Aktorki, nominacja do Césara, nominacja do Europejskiej Nagrody Publiczności).*

W 2001 roku zagrała u Tony’ego Scotta w filmie sensacyjnym „Zawód: Szpieg” z udziałem Brada Pitta i Roberta Redforda, w 2003 wystąpiła wraz z Clivem Owenem i Jonathanem Rhys- Meyersem w thrillerze „Odpoczniesz po śmierci” oraz z Tildą Swinton i Michaelem Cainem w „Deklaracji” Normana Jewisona, a w 2004 – w filmie akcji sci-fi „Immortal- Kobieta pułapka” (nominacja do Europejskiej Nagrody Publiczności).

Rola we francuskim thrillerze „Leming” (2005) z Charlotte Gainsbourg przyniosła jej ostatnią nominację do Césara oraz do Europejskiej Nagrody Publiczności, zaś występ u boku Sharon Stone w sequelu „Nagi instynkt 2” (2006) dał jej rozgłos również w USA.

Jednym z ostatnich projektów z udziałem Rampling jest rola w historycznym dramacie „Księżna” (2008) z Keirą Knightley i Ralphem Fiennesem.

* W 2001 roku została nagrodzona w pełni zasłużonym Honorowym Césarem za całokształt.*

d4chywl
d4chywl
d4chywl
d4chywl