Danny Boyle

Urodził się 20 października 1956 roku w Manchesterze, jako syn irlandzkich imigrantów. Wychowany w robotniczej, katolickiej rodzinie, jako nastolatek chciał zostać księdzem. Ponieważ kazano mu jednak poczekać z podjęciem decyzji do osiągnięcia pełnoletniego wieku, on w międzyczasie całkowicie zmodyfikował swój pomysł na życie - zapragnął zostać reżyserem.

Studiował literaturę angielską na University of Wales, jednak porzucił naukę i dołączył do politycznie zaangażowanego, kontrowersyjnego Joint Stock Theatre Company, gdzie podjął pierwsze próby reżyserskie. W 1982 roku przeprowadził się do Londynu, gdzie dołączył do zespołu Royal Court Theatre. Tam doskonalił swój warsztat, zebrał pierwsze nagrody, pełnił funkcję dyrektora artystycznego małej sceny, a od 1985 roku – zastępcy kierownika sceny głównej.

W 1987 roku odszedł z teatru i podjął pracę w brytyjskiej telewizji, w tymże roku debiutując jako reżyser („Scout”) oraz producent („The Rickingham Shoot”). W ciągu kilku kolejnych lat reżyserował na małym ekranie zarówno seriale (kryminalne „Sprawy inspektora Morse’a” 1990-92, nominowany do BAFTA TV dramat „Mr. Wroe’s Virgins” 1993), jak i filmy (thriller „Nightwatch” 1989, „For the Greater Good” 1991).

** Jego debiutem pełnometrażowym był świetnie przyjęty w kraju i zagranicą „Płytki grób” (1994) – czarna komedia inaugurująca wieloletnią współpracę ze scenarzystą Johnem Hodgem, producentem Andrew Macdonaldem, operatorem Brianem Tufano i aktorem Ewanem McGregorem. Film przyniósł Boyle’owi wiele nagród i wyróżnień, z BAFTA im. Alexandra Kordy na czele. Sukces debiutu szybko został przysłonięty głośnym filmem „Trainspotting”, ponownie wg scenariusza Hodge’a, ze zdjęciami Tufano, przy wsparciu finansowym Macdonalda i z McGregorem w roli głównej (1996).**

Komiczno-tragiczny obraz narkomanów wrzuconych w rzeczywistość współczesnej Szkocji, ukazany w charakterystyczny dla Boyle’a sposób (ruchliwa kamera, ciekawe wtręty wizualne, efektowna strona muzyczna filmu) zachwycił publiczność na festiwalach całego świata, z czasem urastając do rangi legendy i symbolu nowego kina brytyjskiego.

Sława filmu dalece przekroczyła granice Wysp Brytyjskich, nie omijając również USA. Boyle już wówczas otrzymał z Hollywood pewne propozycje, zamiast jednak przyjąć ofertę wyreżyserowania kolejnego sequela „Obcego”, wybrał współpracę z starymi przyjaciółmi i realizację niezbyt dobrze przyjętego filmu „Życie mniej zwyczajne” z Cameron Diaz, Ewanem McGregorem i Holly Hunter (1997). W tym samym roku postanowił również wesprzeć finansowo kolegę po fachu, Kevina Allena i został producentem wykonawczym głośnej, na Wyspach, komedii „Twin Town” z Dougrayem Scottem w roli głównej.

Na współpracę z Hollywood zdecydował się dopiero 3 lata później, realizując „Niebiańską plażę” z Leonardem DiCaprio (2000) - przygodowy thriller, będący ekranizacją głośnej powieści Alexa Garlanda. Ta pierwsza wysokobudżetowa produkcja Boyle’a, choć obiecująca, ostatecznie okazała się niewypałem.

Oprócz głośnego thrillera sci-fi „28 dni” (2002), będącego ostatnim owocem współpracy z producentem, Andrew Macdonaldem, kolejne filmy podpisane przez Boyle’a („Milionerzy” 2004, „W stronę słońca” 2007) również cieszyły się średnią popularnością i były raczej chłodno przyjmowane, zarówno przez krytykę, jak i publiczność.

** Zła passa odeszła w niepamięć dopiero w 2008 roku, dzięki realizacji słynnego, nagrodzonego ośmioma Oskarami dzieła „Slumdog. Milioner z ulicy”. Akcja filmu, będącego ekranizacją powieści Vikasa Swarupa osadzona jest w świecie hinduskich slumsów, w filmie biorą udział bollywoodzcy aktorzy, a jego tematyka stała się przyczynkiem do wielu dyskusji na świecie, a także licznych kontrowersji w samych Indiach. „Slumdog” został dosłownie obsypany nagrodami. Do tej pory uhonorowano go w sumie aż 87 statuetkami. Prócz ośmiu Oskarów (m.in. dla Najlepszego Filmu, za Najlepsze Zdjęcia, Reżyserię i Scenariusz) otrzymał też m.in. siedem nagród BAFTA, cztery Złote Globy i trzy nagrody BIFA. Po jednej z każdej z tych nagród dostał również sam reżyser. W 2009 roku uhonorowano Boyle’a specjalną Empire Award za artystyczny wkład w kino brytyjskie.**