Joanna Kurowska

Urodziła się 25 listopada 1964 roku w Gdyni. Jest rodowitą Kaszubką, wychowywała się i dorastała w Rumi, zna tamtejszy język. Studiowała na Wydziale Aktorskim łódzkiej ‘filmówki’, który ukończyła w 1988 roku. Rok wcześniej zaliczyła debiut sceniczny na deskach Teatru Studyjnego’83 w Łodzi oraz pierwszy występ w telewizji w jednym z odcinków mini-serialu „Ucieczka z miejsc ukochanych” Juliana Dziedziny (1987).

W latach 1988-94 była aktorką Teatru Nowego w Warszawie, poza tym występowała na deskach teatrów: Powszechnego w Łodzi, Lubuskiego w Zielonej Górze oraz Komedia, Na Woli, Scena Prezentacje i Rampa w Warszawie. Ma na koncie role w kilkunastu spektaklach Teatru Telewizji.

Jej filmowym debiutem była rola ‘dziewczyny z oberży’ w „Niezwykłej podróży Baltazara Kobera” w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa (1988). I choć w ciągu ponad dwudziestu lat kariery, jeszcze niejednokrotnie pojawiała się na dużym ekranie (m.in. w „Komedii małżeńskiej” Romana Załuskiego 1993, „Kronikach domowych” Leszka Wosiewicza 1997, w filmie „Nic” Doroty Kędzierzawskiej 1998, słynnym „Długu” Krzysztofa Krauze 1999, „Córze marnotrawnej” Andrzeja Kondratiuka 2001, czy „Dniu świra” Marka Koterskiego 2002), sławę przyniosły jej jednak przede wszystkim występy telewizyjne.

W latach 1988-90 była związana z serialem „W labiryncie”, okrytym famą ‘pierwszej polskiej telenoweli”, jednak pierwszą naprawdę głośną rolą serialową Kurowskiej była kreacja córki inżyniera Karwowskiego – Jagody w kontynuacji słynnego serialu „40-latek. 20 lat później” (1993).

Później grała m.in. tytułową bohaterkę serialu „Badziewiakowie” (1999), prezes Helenę Adamską w „Bulionerach” (2004-2006), księgową Brodę w „Tygrysach Europy” (1999, 2003), Mirellę w „13 posterunku” (1998, 2000), Krystynę Michalską w „Na Wspólnej” (od 2004 roku), Barbarę Róziecką w „Ale się kręci!” (2006) i Dagmarę Zalewską w „Magdzie M.” (2006-2007), jednak najlepiej kojarzona jest dziś z roli Jadwigi Graczykowej, kreowanej u boku Zbigniewa Buczkowskiego w sitcomach: „Graczykowie” (1999-2001) i „Buła i spóła” (2002).

W międzyczasie pojawiła się też w kilku filmach telewizyjnych, m.in. w „Grze” Krzysztofa Krauze, powstałej w ramach cyklu „Wielkie rzeczy” (2000), w obrazachL „Wszyscy święci” Andrzeja Barańskiego i „Przybyli ułani” Sylwestra Chęcińskiego, zrealizowanych w ramach cyklu Święta polskie (2002, 2005) i w komedii „Jest sprawa…” Olafa Lubaszenki, nakręconym na podstawie powstałego wcześniej serialu „Skarb sekretarza” (2000, 2002).

Ostatnio związana jest z serialami: „39 i pół”, „Plebania” i „Rodzina zastępcza”. Jak na „królową polskich seriali” przystało, Joanna Kurowska ma na koncie liczne gościnne występy w serialach, począwszy od „Zespołu adwokackiego” (1993), „Ekstradycji” i „Baru ‘Atlantic’” (1995), przez „Falę zbrodni”, „Na dobre i na złe”, „Psie serce” (2003), „Biuro kryminalne” (2005), „Pensjonat pod Różą” i „Nianię” (2006), aż po „Facetów do wzięcia” (2007), „Agentki”, „I kto tu rządzi?”, „Teraz albo nigdy!” (2008) i „Ojca Mateusza” (2009). W latach 2003-2009 wielokrotnie pojawiła się gościnnie na planie „Świata według Kiepskich”.

W 2004 roku została uhonorowana nagrodą dla najlepszej aktorki komediowej na V Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku.