Jak ukraść księżyc

Jak (nie) zostać super-złoczyńcą - Łukasz Szulc

Głównym bohaterem jest osobnik o imieniu Gru, niespełniony geniusz zła, marzący o tym, by zostać super-złoczyńcą. Na razie może pochwalić się jedynie kradzieżą Wieży Eiffla i Statuy Wolności, ale nie tych z Paryża i Nowego Jorku, tylko ich miniatur z Las Vegas. Dużo mu więc jeszcze brakuje, żeby zdobyć sławę wielkiego przestępcy. Póki co, prowadzi spokojne życie, od czasu do czasu zamrażając kogoś, kto stoi przed nim w kolejce w fast-foodzie; albo tarasuje samochody swoim wielkim, buchającym gęstym dymem pojazdem. Na pierwszy rzut oka, czarny z niego charakter, tylko nikczemne plany mu w głowie. Mieszka w uroczej dzielnicy, pośród osiedla białych chatek, w swoim czarnym, ponurym dworzyszczu. Do pomocy ma doktora Nikczemnika, niezbyt rozgarniętego, za to pełnego pomysłów konstruktora nowoczesnych broni oraz całą armię Minionków. A Minionki to stworzone przez niego żółte stworki, głupawe, jednak niezmiernie sympatyczne i lojalne. Pracują w jego fabryce i w ogóle wykonują całą czarną robotę, jaka tylko jest do zrobienia.

(Anty)bohater inwazyjny - Piotr Pluciński

Zarys fabuły "Jak ukraść księżyc" jest intrygujący. Chris Renaud i Pierre Coffin całymi garściami czerpią ze standardów kina superbohaterskiego, lecz pod lupę biorą nie, jak to zwykle bywa, etos dumnego herosa w pelerynie, a nikczemną personę arcyłotra w najgorszej z możliwych inkarnacji. Groo (w oryginale głosu użycza mu Steve Carell) to niegodziwiec wyraźnie inspirowany postacią Doktora Evila z serii "Austin Powers" - jest łysy i średnio przebiegły, przygnieciony własnymi ambicjami, ale co najważniejsze - zły do szpiku kości, o czym możemy się przekonać już w pierwszej scenie z jego udziałem. Groo wręcza płaczącemu chłopcu pieska utkanego z baloników, po czym... przekłuwa go szpilką. Czy można być bardziej podłym?