Laura Dern

Urodziła się 10 lutego 1967 roku w Los Angeles w rodzinie o filmowych tradycjach – zarówno jej ojciec, Bruce Dern, jak i matka Diane Ladd byli aktorami.

Kiedy Laura miała 2 lata rodzice rozwiedli się, na skutek czego dziewczynka na kilka lat zupełnie straciła kontakt z ojcem.

Wychowywała się w atmosferze kontrkulturowych przemian przełomu lat 60. i 70., w bliskim otoczeniu przemysłu filmowego, co naturalnie wpłynęło na późniejszy wybór jej profesji. W podstawówce była podobno obiektem uszczypliwych uwag ze strony rówieśników, ze względu na nieproporcjonalną budowę ciała - była bowiem stosunkowo wysoka i przeraźliwie chuda.

Dodatkowo, od normy odbiegał także spory rozmiar buta. Nikt nie przypuszczał wówczas, że zaledwie kilka lat później Laura otrzyma tytuł Miss Golden Globe (1982).

Studiowała w słynnym instytucie Lee Strasberga. Jej pierwszą, poważną rolą (nie licząc dziecięcych, epizodycznych występów, m.in. u boku matki w filmie „Alicja już tu nie mieszka” Martina Scorsese z 1975 roku), był udział w dramacie Adriana Lyne’a „Lisice” (1980) z Jodie Foster.

W 1984 roku zagrała ciężarną nastolatkę w komedii Arthura Hillera „Nauczyciele” z Morganem Freemanem i Nickiem Nolte, a rok później - niewidomą przyjaciółkę głównego bohatera dramatu „Maska” Petera Bogdanovicha, z udziałem Cher, co wraz z występem w „Gładkich słówkach” (1985, nominacja do Independent Spirit Award), gdzie wcieliła się w postać kolejnej nastolatki, tym razem nawiązującej gorący romans z dużo starszym od siebie mężczyzną dawało jej coraz silniejszą pozycję w Hollywood.

** W 1986 roku po raz pierwszy spotkała się zawodowo z Davidem Lynchem, występując u niego w „Blue Velvet” i zdobywając tym samym drugą nominację do Independent Spirit Award. Oprócz tego zagrała także w kilku innych filmach reżysera („Inland Empire” 2007, „Symfonia przemysłowa nr 1” 1990), najbardziej pamiętną kreację tworząc u boku Nicolasa Cage’a w nagrodzonej Złotą Palmą w Cannes „Dzikości serca” (1990).**

Z początkiem lat 90-tych kariera Dern nabrała wyraźnego tempa.

** W 1991 roku aktorka zagrała tytułową rolę w „Historii Rose” z udziałem Roberta Duvalla, otrzymując pierwszą nominację do Złotego Globu i Oscara oraz nagrodę na MFF w Montrealu. Złoty Glob i pierwszą nominację do Emmy przyniosła jej kreacja w filmie TV „Przerwany lot F-16” (1992), zaś największą popularność na skalę międzynarodową – rola Dr Ellie Sattler w „Parku Jurajskim” Stevena Spielberga (1993, sequele w 2001 i 2009). Nominacje do Emmy dostała również za gościnne występy: w jednym z odcinków „Upadłych aniołów” (1993) oraz w serialu komediowym „Ellen” (1997), a do Złotego Globu – za udział w filmie TV „Dwie matki” (1998).**

W 2000 roku dołączyła do gwiazdorskiej obsady komedii Roberta Altmana „Doktor T i kobiety” z Richardem Gere, Helen Hunt i Liv Tyler, rok później zagrała obok Heleny Bonham Carter, Kevina Bacona i Steve’a Martina w sensacyjnej komedii „Nowokaina” oraz obok Bena Afflecka i Jamie Lee Curtis w czarnej komedii Billy’ego Boba Thorntona „Zdrowie taty” (2001).

W kolejnych latach kontynuowała występy w filmach telewizyjnych i raczej w nieco mniej znanych produkcjach (m.in. w kanadyjsko- amerykańskim dramacie „Już tu nie mieszkamy” 2004 Johna Currana z Naomi Watts), przypominając o sobie dopiero z okazji premiery „Inland Empire” (2007) Lyncha.

** W 1999 roku otrzymała Specjalną Nagrodę na festiwalu w Sundance za wkład w kino niezależne, a w 2007 roku (wraz z Davidem Lynchem) Honorową Independent Spirit Award za ich owocną, wieloletnią współpracę.**