Trwa ładowanie...
d4dsfyv
d4dsfyv

Rod Steiger

Najnowsze informacje
3.3
(4 głosy)
Oceń:
Miejsce urodzenia:

Westhampton, Nowy Jork, USA

Reżyser:

Gosford Park (2001) (Ivor Novello)

Pret-a-Porter (1994) (Anne Eisenhower)

Scenarzysta:

Gosford Park (2001) (Ivor Novello)

Pret-a-Porter (1994) (Anne Eisenhower)

Filmografia:

I stanie się koniec (1999)

Huragan (1999)

Wariatka z Alabamy (1999)

Gosford Park (2001) (Ivor Novello)

Specjalista (1994)

Miecz Gideona (1986) (Mordechai Samuels)

Marsjanie atakują! (1996)

Captain Nuke and the Bomber Boys (1995)

Jezus z Nazaretu (1977) (Poncjusz Piłat)

Waterloo (1970) (Napoleon)

Love and Bullets (1979)

Run of the Arrow (1957)

Rancho w dolinie (1956)

Dzieciak (2000)

Lolly-Madonna XXX (1973)

Ballada o Annie i Jenny (1981) (Tilghman)

Truth or Consequences, N.M. (1997)

Ręce nad miastem (1963) (Edoardo Nottola)

Gracz (1992) (Siebie)

Incognito (1997)

Body and Soul (1998)

Hennessy (1975)

Unholy Wife, The (1957)

Man Named John, A (1965)

Girl and the General, The (1967)

Sergeant, The (1968)

Illustrated Man, The (1969) (Carl)

W.C. Fields and Me (1976)

Wolf Lake (1978) (Charlie)

Sergeant Steiner (1979)

Lion of the Desert (1980) (Benito Mussolini)

Naked Face, The (1984)

Try This One for Size (1989)

Exiles, The (1989) (Narrator)

Neighbor, The (1993) (Myron)

Seven Sundays (1995)

Bajzel na kółkach (1996)

Livers Ain't Cheap (1997) (Victor)

Legacy (1998)

Alexandria Hotel (1998)

Shiloh 2: Shiloh Season (1999)

Cypress Edge (1999)

Hollywood Sign, The (2001) (Benson)

Poolhall Junkies (2001) (Nick)

Month of Sundays, A (2001) (Charley McCabe)

Animals (1997)

Guilty as Charged (1991) (Ben Kalin)

Czcigodni mordercy (1990) (Charlie D'Amico)

Wielki nóż (1955)

Back from Eternity (1956)

Across the Bridge (1957) (Carl Schaffner)

Cry Terror! (1958) (Paul Hoplin)

Al Capone (1959) (Al Capone)

Ulica zachodnia 13 (1962)

Indifferenti, Gli (1964) (Leo)

Loved One, The (1965) (Pan Jayboy)

No Way to Treat a Lady (1968)

Three Into Two Won't Go (1969) (Steve Howard)

Happy Birthday, Wanda June (1971) (Harold Ryan)

Eroi, Gli (1972) (Guenther von Lutz)

Lucky Luciano (1974)

Portrait of a Hitman (1977) (Max Andreotti)

Gorączka złota w Klondike (1980)

Lucky Star, The (1980) (Colonel Gluck)

Chosen, The (1981)

Czarodziejska góra (1982)

Kindred, The (1986) (Doktor Phillip Lloyd)

Catch the Heat (1987) (Jason Hannibal)

American Gothic (1988) (Pa)

Tennessee Nights (1989)

That Summer of White Roses (1989) (Martin)

Ballad of the Sad Cafe, The (1991)

Shiloh (1997)

Modern Vampires (1998)

Lightmaker (2001)

Teresa (1951) (Frank)

Na nabrzeżu (1954) (Charles Malloy)

Oklahoma! (1955) (Jud Fry)

Seven Thieves (1960)

Mark, The (1961)

F.I.S.T. (Pięść) (1978) (Sentor)

Lombardzista (1964) (Sol Nazerman)

Doktor Żywago (1965) (Komarovsky)

W upalną noc (1967) (szeryf Bill Gillespie)

Styczniowy człowiek (1989)

Last Tattoo, The (1994)

Court-Martial of Billy Mitchell, The (1955)

Tym boleśniejszy jest upadek (1956)

Najdłuższy dzień (1962)

Amityville Horror, The (1979) (Ojciec Delaney)

Last Producer, The (2000)

Latający Holender (2000)

Zdjęcie

Ceniony, nieżyjący już aktor amerykański. Zdobywca Oskara za rolę w dramacie „W upalną noc” z Sidneyem Poitier. Częsty odtwórca postaci historycznych: Mussoliniego, Ala Capone, Napoleona i Poncjusza Piłata. Pamiętny Juan Miranda w słynnym spaghetti-westernie „Garść dynamitu” Sergia Leone.

Urodził się 14 kwietnia 1925 roku w Westhampton w stanie Nowy Jork. W czasie wojny służył w Amerykańskiej Marynarce Wojennej na Pacyfiku, a po jej zakończeniu działał również w państwowej służbie cywilnej.

Karierę aktorską rozpoczął na początku lat 50-tych, jako aktor z pewnym doświadczeniem scenicznym, które zdobył na deskach nowojorskich teatrów.

Jego debiutem pełnometrażowym był dramat Freda Zinnemanna „Teresa” (1951), a przełomową rolą – ta u boku Marlona Brando w obsypanym nagrodami filmie „Na nabrzeżu” Elii Kazana (1954, pierwsza nominacja do Oskara).

W 1955 roku ponownie spotkał się z Zinnemannem na planie westernu „Oklahoma!”, a w 1956 miał okazję partnerować Humphreyowi Bogartowi na planie ostatniego filmu w jego karierze, zatytułowanego „Tym cięższy jest upadek”.

* Lata 50-te to, oprócz ról filmowych, również stała obecność na małym ekranie i udział w wielu odcinkach różnych produkcji TV z cyklu „Kraft Televison Theatre”, czy „The Philco Television Playhouse”. Najsłynniejszą kreacją telewizyjną tamtych lat była rola tytułowego „Marty’ego” w dramacie Delberta Manna (1953). Powstała dwa lata później, kinowa wersja filmu (już bez udziału Steigera) przyniosła Mannowi Oskara za reżyserię i była prawdziwym przebojem sezonu.*

Dekadę lat 50-tych zamknął jednym z wielu aktorskich wcieleń w postaci historyczne w biograficznej produkcji o „Alu Capone” (1959), zaś kolejną otworzył występem u boku Joan Collins w kryminale Henry’ego Hathawaya „Siedmioro złodziei” (1960).

* Lata 60-te to czas największych triumfów Steigera – Srebrny Niedźwiedź, nagroda BAFTA, nominacja do Oskara i Złotego Globu to laury zebrane za główną rolę w „Lombardziście” Sidneya Lumeta (1964), a upragniona Nagroda Akademii, Złoty Glob, BAFTA, National Society of Film Critics Award i Golden Laurel to nagrody, które przyniosła mu kreacja u boku Sidneya Poitier w dramacie „W upalną noc” Normana Jewisona (1967).*

Ponadto wystąpił u boku Julie Christie i Omara Sharifa w słynnej ekranizacji „Doktora Żywago” Davida Leana (1965), zgarnął Davida za rolę tytułowego „Sierżanta” (1968) i Sant Jordi Award za role w: „The Loved One” Tony’ego Richardsona (1965), „W upalną noc” i „Nie traktuje się tak damy” (1968). W 1969 roku zagrał dość kontrowersyjną rolę mocno wytatuowanego bohatera w dramacie „The Illustrated Man”, spotykając się na planie, nie po raz pierwszy zresztą, z ówczesną żoną, aktorką Claire Bloom.

Steiger ma na swoim koncie wiele ról w filmach europejskich – włosko i francuskojęzycznych. Do najbardziej znanych należą: rola Juana Mirandy w spaghetti-westernie „Garść dynamitu” Sergia Leone (1971), tytułowa kreacja w biograficznym filmie historycznym „Mussolini: Ostatni akt” (1974), występ u boku Romy Schneider we francuskim kryminale „Niewinni o brudnych rękach” Claude’a Chabrola (1975) i rola Peperkorna w ekranizacji „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna (1982).

W postać Benito Mussoliniego wcielił się również w 1981 roku w biograficznej produkcji libijsko- amerykańskiej „Omar Mukhtar” z Anthonym Quinnem w roli tytułowej. Do galerii wykreowanych przez niego postaci historycznych należą też m.in.: Napoleon („Waterloo” Siergieja Bondarczuka, z Orsonem Wellesem i Christopherem Plummerem 1970), Poncjusz Piłat (gwiazdorsko obsadzony mini-serial biblijny „Jezus z Nazaretu” Franka Zeffirellego 1977) i W.C. Fields („W.C. Fields and Me” Arthura Hillera 1976).

W 1978 roku ponownie spotkał się z Normanem Jewisonem na planie dramatu „F.I.S.T.” z Sylvestrem Stallone. Kilkanaście lat później raz jeszcze zagrał ze Stallone’em w thrillerze „Specjalista”, obrywając nominację do Złotej Maliny (1994), a w 1999 roku powtórnie wystąpił u Jewisona w biograficznym „Huraganie” z Denzelem Washingtonem. Ostatnie produkcje filmowe z udziałem aktora to: debiut reżyserski Antonio Banderasa „Wariatka z Alabamy” (1999), dramat „Miesiąc nadziei” (2001, nagroda na MFF w Nowym Jorku) i thriller „Poolhall Junkies” Marsa Callahana (2002). Zmarł 9 lipca 2002 roku w Los Angeles z powodu zapalenia płuc i dysfunkcji nerek.

* Przed śmiercią zdążył nacieszyć się szeregiem nagród za całokształt, wśród których znalazły się: Specjalna nagroda Satellite im. Mary Pickford, Career Exellence Award na FF w Montréalu, Life Achievement Award na MFF w Karlovych Varach, Palm Springs i Atlantic City.*

d4dsfyv
d4dsfyv
d4dsfyv
d4dsfyv