Jan Frycz - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się

Polski aktor filmowy i teatralny. Na czoło aktorskiej elity w Polsce wysuwał się sukcesywnie, ale skutecznie, bowiem dzisiaj uznawany jest za jednego z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych i filmowych średniego pokolenia. Urodził się 15 maja 1954 roku w Krakowie. Studiował w tamtejszej PWST, którą ukończył w 1978 roku.

W tym samym roku zadebiutował na deskach Teatru Słowackiego, w roli Edmunda w „Ślubach panieńskich”. We wczesnych latach 80-tych związany z teatrami stołecznymi, zaś od 1984 z krakowskimi: Teatrem Słowackiego (1984-89) i Starym (od 1989).

Stworzył wiele wybitnych kreacji filmowych i teatralnych. Z tych ostatnich na czoło wysuwają się zwłaszcza role związane z klasyką rosyjskiej literatury (rola Astrowa w „Wujaszku Wani”, Wierszynina w „Trzech siostrach” Czechowa, dwukrotnie- Iwana w „Braciach Karamazow” Dostojewskiego czy Poncjusza Piłata w „Mistrzu i Małgorzacie”). Grał u Grzegorza Jarzyny, Kazimierza Kutza, Krystiana Lupy i Mikołaja Grabowskiego. Wcielił się w postać księdza Piotra w adaptacji Mickiewiczowskich „Dziadów” oraz tytułowego bohatera w „Królu Learze” Szekspira.

W filmie zadebiutował jeszcze na studiach, epizodyczną rolą w norwesko-polskiej produkcji „Dagny” (1976). W 1978 roku występował w serialu TV „Zielona miłość” Stanisława Jędryki. W 1982 roku partnerował Janowi Nowickiemu, Grażynie Szapołowskiej i Leonowi Niemczykowi na planie słynnego obrazu „Wielki Szu” Sylwestra Chęcińskiego, w którym stworzył bardzo interesującą kreację młodego, ale już przegranego życiowo człowieka.

W kolejnych latach występował w historycznym serialu TV „Blisko, coraz bliżej” Zbigniewa Chmielewskiego (1982-86), w międzyczasie zaliczając** epizod u Wiesława Saniewskiego w „Nadzorze” (1983)**, z którym spotka się jeszcze ponad 20 lat później. Jest niemal regułą, że reżyserzy, u których raz wystąpił, niejednokrotnie powracają do współpracy z nim.

W 1986 wystąpił u Feliksa Falka w filmie TV „Nieproszony gość”, a w 1990 – w jednej z głównych ról w adaptacji prozy Witkacego „Pożegnanie jesieni” Mariusza Trelińskiego. Do współpracy z reżyserem powrócił w 1995 („Łagodna”) oraz w 2000 roku, wraz z obrazem „Egoiści”.

W 1993 roku pojawił się w filmie Andrzeja Barańskiego „Dwa księżyce”, z którym niejednokrotnie współpracował także w późniejszym okresie (m.in. w 1995 roku, kiedy wystąpił u niego w „Horrorze w wesołych bagniskach”).

W 1994 roku zagrał w kostiumowej roli w „Damie kameliowej” Jerzego Antczaka oraz w debiucie reżyserskim Jerzego Stuhra „Spis cudzołożnic”. Rok 1995 to z kolei występ w debiucie reżyserskim Krystyny Jandy („Pestka”), 1996 – udział w dwóch produkcjach z „rybą” w tytule: komedii Jacka Bromskiego „Dzieci i ryby” oraz w filmie Andrzeja Barańskiego „Dzień wielkiej ryby”, a także w dość znanym filmie sensacyjnym „Nocne graffiti” z Kasią Kowalską i Markiem Kondratem.

W 1999 roku po raz kolejny wystąpił u Filipa Zylbera (wcześniej w „Pożegnaniu z Marią”) w „Egzekutorze”, gdzie zagrał m. in. obok Janusza Gajosa. Aktorzy spotkają się rok później na planie filmu „To ja złodziej” (2000) oraz w 2001 roku w filmie Wojciecha Wójcika „Tam i z powrotem”.

Za rolę Siemiana w „Pornografii” Jana Jakuba Kolskiego (2003) otrzymał nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę męską na FPFF w Gdyni oraz nagrodę Orła. W 2003 roku wystąpił obok Danut Stenki w znanym serialu TV „Zaginiona”. Rok później para aktorów ponownie zagra małżeństwo (rozpadające się na początku filmu) w kasowym filmie „Nigdy w życiu!” Ryszarda Zatorskiego. (2004)

W latach 2004-2005 aktor występował w roli wicepremiera w popularnym serialu „Oficer”. Lata 2004-2006 to kolejno trzy doskonałe kreacje filmowe: rola ojca w „Pręgach” Katarzyny Piekorz (2004, Orzeł za Najlepszą Rolę drugoplanową), prezesa Chudego w „Komorniku” Feliksa Falka (2005) oraz główna rola mecenasa Michała Wilczka w „Bezmiarze sprawiedliwości” Wiesława Saniewskiego (2006).

W 2006 Frycz zagrał również obok Karoliny Gruszki w komedii sensacyjnej „Francuski numer”, pojawił się ponownie u Ryszarda Zatorskiego w komedii romantycznej „Tylko mnie kochaj” oraz -** jako jeden z kolegów Adasia w filmie Marka Koterskiego „Wszyscy jesteśmy Chrystusami”**.

W telewizji można go było zobaczyć m.in. w roli profesora w serialu „Egzamin z życia” (2004-2007) oraz w kilku odcinkach „Magdy M.”. Aktor w 2007 roku zagrał w serialu sensacyjno-kryminalnym „Odwróceni” (2007) oraz w filmie Jerzego Stuhra „Korowód”. Kreacja z 2010 roku to pułkownik Wasiak w docenionej przez krytyków "Różyczce". W 2011 roku zagrał w filmie "Och, Karol 2", "Pokaż kotku, co masz w środku" oraz "80 milionów".

Jest laureatem kilku nagród za dokonania teatralne. W 1998 roku odcisnął swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach. W 2005 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy artystycznej”.

Jan Frycz był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Grażyna Laszczyk-Frycz, natomiast drugą jest Małgorzata Frycz. Para ma czwórkę dzieci: aktorki Gabrielę (ur. 15.10.1977) i Olgę (ur. 10.06.1986) oraz synów Antoniego i Michała.

Data urodzenia

15.05.1954

Miejsce urodzenia

Kraków

Filmografia

Ixjana. Z piekła rodem (Heller)

Wyjazd integracyjny (Prezes Gwidon Nochalski)

To ja, złodziej ('Cygan')

Zakochani (Alfred Bobicki)

Bejbi Blues (Ojciec Kuby)

Pokaż kotku, co masz w środku (Julian)

Egoiści (Filip)

Spis cudzołożnic (Jerzy Zgółka)

Nie ten człowiek (Starszy aspirant)

Tam i z powrotem (Piotr)

Gdzie jest Nemo 3D (Żarło)

Pożegnanie Jesieni (Atanazy Bazakbal)

Powiedz to, Gabi (biznesmen)

Nigdy w życiu! (Tomasz)

Pestka (mąż Sabiny)

Zwolnieni z życia (Marek)

Pręgi (ojciec Wojciecha)

Zerwany (wychowawca 'Krótki')

Nigdy tu już nie powrócę

Służby specjalne (Przekazior)

Dzieje kultury polskiej

Trzy kroki od miłości (Andrzej Głowacki)

Sanctuary (Jan Michalski)

Och, Karol 2 (Psychoanalityk)

Zielona miłość (Paweł Budny)

To nie tak jak myślisz, kotku (Doktor Filip Hoffman)

Nieruchomy poruszyciel (Generał)

Jeszcze raz (Michał)

Egzamin z życia (Profesor Piotr Rudnicki)

Bezmiar sprawiedliwości (mecenas Michał Wilczek)

Francuski numer (Stefan)

Oficer (wicepremier Ratyński)

Nadzór (więzień)

80 milionów (major Bagiński)

Weekend (Komisarz)

Różyczka (pułkownik Wasiak)

Milczenie jest złotem (Ben)

Izolator (Ernest)

Korowód (mężczyzna)

Odwróceni (Gen. Adam Potocki)

Tajemnica twierdzy szyfrów (SS-Obersturmbannfuhrer Hans Globcke)

Nadzieja (paser)

Wszyscy jesteśmy Chrystusami (kolega Adasia)

Magda M. (Czerski)

Komornik ('Chudy')

Piekło niebo (Ryszard Marchwiński)

Tylko mnie kochaj (główny wykonawca)

Dzień wielkiej ryby (Prezes)

Pornografia (Siemian)

Dama kameliowa (Armand Duval)

Wielki szu (Janek)

Blisko, coraz bliżej (Henryk Pasternik, syn Róży i Stanika)