wp

Stellan Skarsgard - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
wp

Najbardziej znany na świecie, współczesny aktor szwedzkiego pochodzenia, gwiazda wielu hollywoodzkich produkcji („Piraci z Karaibów”, „Ronin”, „Beowulf”, „Mamma Mia”), odtwórca tytułowej roli słynnego malarza w „Duchach Goi” Formana, jeden z „nadwornych” aktorów Larsa von Triera. To dzięki roli Jana w „Przełamując fale” von Triera rozpoczął swoją międzynarodową karierę.

Urodził się 13 czerwca 1951 roku w Gothenburgu w Szwecji. Kiedy był dzieckiem, jego rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania, na dłużej osiadając w takich miastach, jak Uppsala, Totebo, czy Kalmar. W 1968 roku został nastoletnią gwiazdą w rodzinnym kraju, dzięki tytułowej roli Bombi Bitta w serialu TV. Cztery lata później zadebiutował na dużym ekranie w szwedzkim dramacie „Letni rajd” (1972), w tym samym czasie wiążąc się z Royal Dramatic Theatre w Sztokholmie, którego aktorem był przez kolejnych 16 lat.

W tym samym czasie stale występował w szwedzkich produkcjach filmowych (m.in. erotyczny obraz „Anita, Swedish Nymphet” 1973, „Tabu” 1977), ciesząc się uznaniem w rodzimym kraju. W 1982 roku doceniono go także zagranicą, wręczając mu Srebrnego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie za rolę w „Prostodusznym mordercy” Hansa Alfredsona. Był to pierwszy z przełomowych momentów w karierze aktora, który uczynił go jedną z największych gwiazd kina szwedzkiego. Stąd tylko krok do międzynarodowej kariery.

Zanim jednak zadebiutował w amerykańskim filmie Philipa Kaufmana „Nieznośna lekkość bytu” (1988), ponownie spotkał się z Alfredsonem na planie komedii „Zdradliwi jak woda” (1985), przygodowego filmu „Jim i piraci” (1987, również współscenariusz) i dramatu „Vargens Tid” (1988), zagrał u Bo Widerberga w „Drodze węża” (1986) oraz był gwiazdą skandynawskiej produkcji „Hip hip hurra!” (1987). Zasłynął też jako bohater szwedzkiego filmu akcji „Terrorysta na zamówienie” (1989, sequel w 1992 roku).

W 1990 roku zagrał kapitana Tupolewa w „Polowaniu na Czerwony Październik” z Seanem Connerym. Rola w tej głośnej, sensacyjnej produkcji miała być przełomowa dla międzynarodowej kariery Skarsgårda, niespodziewanie jednak została w znacznym stopniu wycięta przy montażu. Aktor kontynuował występy w skandynawskich produkcjach, dołączając do zaszczytnego grona najwybitniejszych gwiazd północnego półwyspu – Maxa von Sydowa i Liv Ulmann – na planie dramatu „Wół” (1991) w reżyserii Svena Nykvista. W 1992 roku wystąpił w amerykańskim filmie „Wiatr” z udziałem Jennifer Grey, jednak wbrew pozorom to wcale nie udział w hollywoodzkiej produkcji otworzył mu drzwi do międzynarodowej kariery. Stało się tak dzięki pamiętnej roli Jana w nagrodzonym w Cannes filmie Larsa von Triera „Przełamując fale”.

wp

Już dwa lata później zagrał u Stevena Spielberga w „Amistad”, wystąpił w norweskim pierwowzorze „Bezsenności” i wcielił się w postać profesora Lambeau w „Buntowniku z wyboru” Gusa van Santa (wszystkie z 1997 roku). Ponownie spotkał się też z von Trierem na planie serialu „Królestwo II”.

Później przyszedł czas na występ u boku De Niro i Jeana Reno w sensacyjnym „Roninie” (1998), udział thrillerze „Piekielna głębia” z Samuelem L. Jacksonem (1999), rolę u Mike’a Figgisa w „Timecode” (2000) i u Istvána Szabó w „Sztuce wyboru” (2001, nominacja do Europejskiej Nagrody Filmowej). W 2000 roku pojawił się w mniejszej roli lekarza w „Tańcząc w ciemnościach” von Triera, a w 2003 roku zagrał u niego w „Dogville”.

Kontynuował hollywoodzką karierę, pojawiając się na planie thrillerów („Dom Glassów” 2001, „Miasto duchów” 2002 Matta Dillona, „Zakładnik” 2002 Boba Rafelsona), horrorów (główna rola ojca Merrina „Egzorcysta: Początek” 2004), przygodowych superprodukcji („Król Artur” 2004, „Beowulf – Droga do sprawiedliwości” 2005, „Piraci z Karaibów” 2006 i 2007), czy komedii („Mamma Mia!” 2008). W 2006 roku z powodzeniem wcielił się w postać Francisco Goi w głośnym filmie Miloša Formana „Duchy Goi.”

Jednocześnie stale grał w mniej znanych, szwedzkich i skandynawskich filmach (m.in. „Arn – rycerz Templariuszy” 2007, „Aberdeen” 2000, nominacja do Europejskiej Nagrody Filmowej).

Jednym z ostatnich projektów z jego udziałem jest thriller Rona Howarda „Anioły i demony” (2009).

wp

Jest laureatem Specjalnej Europejskiej Nagrody Filmowej z 1998 roku za „europejski wkład w rozwój światowego kina”.

Data urodzenia

13.06.1951

Miejsce urodzenia

Gothenburg, Västergötland, Szwecja

Scenarzysta
Filmografia

Piekielna głębia (Jim Whitlock)

Król Artur (Cerdic)

Frankie and Alice (Dr. Oz)

Pewien dżentelmen (Ulrik)

Przełamując fale (Jan Nyman)

Tańcząc w ciemnościach (lekarz)

Aberdeen (Thomas)

Obudzone sumienie (Stangl)

Dom Glassów (Terrence Glass)

Wyspa skazańców (Bestyreren)

Wyznania z Dogville (siebie)

Buntownik z wyboru (Gerald Lambeau)

Amistad (Tappan)

Ronin (Gregor)

Dziewczyna z tatuażem (Martin Vanger)

Wyśniona namiętność (William Granther)

Muminki w pogoni za kometą (Tata Muminka)

Miasto duchów (Casper)

Dogville (Chuck)

Insomnia (Jonas Engström)

Powder Keg (Harvey Jacobs)

Polowanie na Czerwony Październik (kaptain Viktor Tupolev)

Nieznośna lekkość bytu (inżynier)

Timecode (Alex Green)

Music, War and Love

Obywatel roku (Nils)

Medicus (Barber)

Kopciuszek (Wielki Książę)

Avengers: Czas Ultrona (Erik Selvig)

Romeo and Juliet (Książe Werony)

Droga do zapomnienia (Finlay)

Nimfomanka - Część II (Seligman)

Nimfomanka - Część I (Seligman)

Thor: Mroczny świat (Erik Selvig)

Avengers 3D (Profesor Erik Selvig)

Thor 3D (Erik Selvig)

Mamma Mia! (Bill Anderson)

Piraci z Karaibów: Na krańcu świata (Bootstrap Bill)

Beowulf - Droga do sprawiedliwości (Hrothgar)

Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka (Bootstraps Turner)

Paul Schrader's Exorcist: The Original Prequel (ojciec Merrin)

Signs & Wonders (Alec)

Zakładnik (Tyrone)

Kiss Kiss (Bang Bang) (Felix)

Melancholia (Jack)

Metropia (Ralph)

Templariusze. Miłość i krew (Birger Brosa)

Anioły i demony (Richter)

Ekipa (Verner Vollstedt)

Duchy Goi (Francisco Goya)

D-dag (Lise's Mand)

Sztuka wyboru (Dr. Wilhelm Furtwängler)

Egzorcysta: Początek (ksiądz Lankester Merrin)

Helena Trojańska (Theseus)

Firmafesten (Peter)

Magnetisören (żołnierz)

Bröllopet (Roffe Eriksson)

Intruders

Prostoduszny morderca (Sven)

Farmor och vär herre (Nathan)

P & B (Pettersson)

Hustruskolan (Horace)

Ake och hans värld (Ebenholtz)

Falsk som vatten (Stig)

Friends (Matt)

S/Y Glädjen (Klas Larsson)

Täcknamn Coq Rouge (Carl Hamilton)

Vildanden (Gregers Werle)

Kvinnorna pä taket (Willy)

Förhöret (Carl Hamilton)

Godafton, Herr Wallenberg (Raoul Wallenberg)

Oxen (Helge Roos)

Demokratiske terroristen (Carl Hamilton)

Kadisbellan (Fritiof Schütt)

Sista dansen

Kjærlighetens kjøtere (Randbćk)

Harry och Sonja (Harry)

Vulkanmannen

Wybawca (Peter)

Bombi Bitt och jag

Fem dogn i august (Christer)

Strandhugg i somras (Erik)

Anita - ur en tonärsflickas dagbok (Erik)

Tabu (Jan-Erik)

Hemät i natten (Kurt)

Tragiska Historien om Hamlet, Prinz ar Danmark (Hamlet)

Strindberg, ett liv

Noon Wine (Olaf Helton)

Pelle Svanslös i Amerikatt

Ormens väg pä hälleberget (Karl Orsa)

Jim & piraterna Blom (Gustav)

Hip hip hurra ! (Sören Kröyer)

Vargens tid (Peder Ulfstand)

Perfect Murder (Axel Svensson)

Parker Kane (Van Adams)

Wind (Joe Heiser)

Rapport till himlen (Gary)

Jönssonligans största kupp (Herman Melvin)

Hundarna i Riga (Magnus Bjoerk)

Tranceformer - A Portrait of Lars von Trier (Siebie)

Glasblasarns barn (Albert)

My Son the Fanatic (Schitz)

Harlen County

wp
wp
wp