ycipk-6idpxq
ycipk-6idpxq

Anne Bancroft - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Miejsce urodzenia:

Bronks, Nowy Jork, USA

Filmografia:

Zakazany owoc (2000) (Ruth Schram)

Intensywna terapia (1997) (Zakonnica)

Wielki podryw (2001) (Gloria Vogal/Barbara)

Bert Rigby, You're a Fool (1989) (Meredith Perlestein)

Naked Street, The (1955) (Rosalie Regalzyk)

84 Charing Cross Road (1986) (Helene Hanff)

Jezus z Nazaretu (1977) (Maria Magdalena)

Skrawki życia (1995) (Glady Joe)

Garbo Talks (1984) (Estelle Rolfe)

Mrówka Z (1998) (Queen)

G.I. Jane (1997) (senator Lillian DeHaven)

Tajemnica klasztoru Marii Magdaleny (1985) (matka Miriam Ruth)

Delgo (2008) (Sedessa)

Demetriusz i gladiatorzy (1954) (Paula)

Miracle Worker, The (1962) (Annie Sullivan)

Zjadacz dyń (1964) (Jo Armitage)

Absolwent (1967) (Mrs. Robinson)

Płonące siodła (1974) (Statystka w kościele)

Pełnia zła (1993) (pani Kennsinger)

Turning Point, The (1977) (Emma Jacklin)

To Be or Not to Be (1983) (Anna Bronski)

Prisoner of Second Avenue, The (1974) (Edna Edison)

Mr. Jones (1993) (Dr. Catherine Holland)

Wielkie nadzieje (1998) (1998) (Nora Dinsmoor)

Zdjęcie
Podziel się

Jedna z najwybitniejszych amerykańskich aktorek filmowych i telewizyjnych, pamiętna w roli Mrs. Robinson, uwodzącej młodziutkiego Dustina Hoffmana w „Absolwencie” Mike’a Nicholsa.

Urodziła się 17 września 1931 roku na Bronxie w Nowym Jorku, w rodzinie włoskich imigrantów, jako Anna Maria Louise Italiano. Gry aktorskiej uczyła się w nowojorskiej American Academy of Dramatic Arts, zaś przede wszystkim na scenie, na której zaczęła występować jeszcze jako nastolatka, przybierając pseudonim artystyczny Anne Marno.

Debiutowała w filmie „Proszę nie pukać” (1952) z Marilyn Monroe, a w kolejnych latach pojawiła się w dwóch obrazach Delmera Davesa: przygodowym „Treasure of the Golden Condor” (1953) oraz w kostiumowej produkcji religijnej „Demetriusz i gladiatorzy” (1954).

W połowie lat 50-tych wróciła do Nowego Jorku w celu udoskonalenia warsztatu aktorskiego. Uczęszczając do słynnego Actors Studio spotkała reżysera Arthura Penna, pod okiem którego dała na deskach Broadwayu dwa wyróżnione prestiżowymi nagrodami teatralnymi Tony występy: w sztuce „Two for the Seesaw” z Henrym Fondą oraz w „Cudotwórczyni” (1959). Filmowa adaptacja tej ostatniej, z 1962 roku powtórzyła sukces inscenizacji teatralnej, zaś rola Annie Sullivan przyniosła Bancroft Oscara, BAFTA i pierwszą z ośmiu nominacji do Złotego Globu.

ycipk-6idpxq

W 1964 roku o aktorce ponownie było głośno, za sprawą kolejnej znakomitej kreacji w brytyjskim filmie Jacka Claytona „Zjadacz dyń”, która przyniosła Bancroft nagrodę aktorską na MFF w Cannes, BAFTA i Złoty Glob oraz nominację do Oscara. Złoty Glob oraz nominacje do Oscara i BAFTA otrzymała też za najbardziej znany ze swoich występów – pani Robinson w głośnym filmie Mike’a Nicholsa „Absolwent” (1967). Wcześniej stworzyła wybitne kreacje u Sydneya Pollacka w „Wątłej nici” z Sidneyem Poitier, oraz u Johna Forda w obrazie „7 kobiet” (oba z 1965 roku). W latach 1967-72 nie grała w filmach kinowych, była jednak obecna na ekranie TV, zgarniając w 1970 roku pierwszą nagrodę Emmy za udział w produkcji TV zatytułowanej „Annie, the Women in the Life of a Man”. Drugą otrzymała dopiero 30 lat później, za występ w dramacie „Deep in My Heart” (1999). Nominacje do Nagrody Akademii otrzymała jeszcze za rolę u boku Shirley MacLaine w „Punkcie zwrotnym” (1977, również nominacja do BAFTA i Złotego Globu) oraz za występ w
thrillerze Normana Jewisona „Tajemnica klasztoru Marii Magdaleny” (1985, nominacja do Złotego Globu).

W 1972 roku zagrała w brytyjskim filmie biograficznym „Młody Winston” (1972, nominacja do BAFTA), a w 1977 – wcieliła się w postać Marii Magdaleny w jednej z najsłynniejszych ekranizacji Nowego Testamentu – „Jezus z Nazaretu” Franka Zeffirellego.

W 1980 roku debiutowała w roli reżyserki i scenarzystki komedii „Grubas” oraz zagrała u Davida Lyncha w „Człowieku słoniu”.

Pojawiała się w filmach swojego męża, Mela Brooksa, m.in. w „Niemym kinie” (1976) i telewizyjnej „Audiencji u Mela Brooksa” (1984), jak również u jego boku („Być albo nie być” 1983).

W latach 80-tych grała w wielu mało znanych komediach (m.in. u Paula Bogarta w „Trylogii miłosnej” 1988, „Na podbój Broadwayu” 1992), wystąpiła w obrazie Sidneya Lumeta „Garbo mówi” (1984) oraz stworzyła nagrodzoną BAFTA kreację w filmie „84 Charing Cross Road” (1987) z Anthonym Hopkinsem.

ycipk-6idpxq

Spośród stosunkowo licznych występów w dekadzie lat 90-tych na pewno warto wymienić występy w thrillerze „Malice” (1993) z Nicole Kidman, filmie sensacyjnym z Bridget Fondą „Kryptonim Nina”, w „Skrawkach życia” (1995) z Ellen Burstyn i Winoną Ryder, kryminale „Dogonić słońce” Michaela Cimino z Woodym Harrelsonem, czy wreszcie w dramacie akcji „G.I. Jane” (1997) Ridleya Scotta z Demi Moore w roli głównej.

W 2000 roku zagrała u Edwarda Nortona w „Zakazanym owocu”, rok później – w komedii romantycznej „Wielki podryw”, a w 2003 – w ostatniej roli w telewizyjnym filmie „Rzymska wiosna Pani Stone” z Melem Brooksem i Helen Mirren.

Jest laureatką American Comedy Award za całokształt.

Zmarła 6 czerwca 2005 roku na raka.

ycipk-6idpxq
ycipk-6idpxq