ycipk-42sgne
ycipk-42sgne

Tatiana Sosna-Sarno - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Miejsce urodzenia:

Warszawa

Filmografia:

Człowiek z żelaza (1981)

Ostatni klaps (2015) (Żona Sławoja)

Kopciuszek () (Jowita)

W słońcu i w deszczu () (Krysia)

Lustro (1986) (Ania)

Mrok () (Ewa Neumann)

Papa Stamm (1978)

Umarli rzucają cień (1978) (Sylwia)

Ciosy (1980) (Córka Bernarda)

Blisko, coraz bliżej (1986) (Nina, sympatia Romana)

Zdjęcie
Podziel się

Polska aktorka telewizyjna, teatralna i filmowa, ostatnio znana przede wszystkim z częstych występów na małym ekranie.

Urodziła się 16 września 1954 roku w Warszawie. Ukończyła tamtejszą PWST (1977), jeszcze w czasach studenckich debiutując zarówno na dużym („Dom moich synów” 1975), jak i małym ekranie (serial „Polskie drogi” Janusza Morgensterna). Jej debiutem teatralnym była rola Pięknej w inscenizacji „Pięknej i bestii” Stanisława Grochowiaka na scenie Teatru Płockiego (1977). Na stałe związała się jednak nie z Płockim, a z warszawskim Teatrem Nowym (1977-86). Później występowała na deskach stołecznych teatrów: Komedia (1996), Dramatycznego (2002), raz jeszcze Nowego (2001) i Galerii GO (2005), a także w kilku spektaklach Teatru Telewizji.

U progu kariery dała się zapamiętać przede wszystkim z mocnych epizodów w tak znaczących filmach, jak „Człowiek z żelaza” Andrzeja Wajdy (1981), czy „Spirala” Krzysztofa Zanussiego (1978), jak również z niedużych, acz pamiętnych ról w takich produkcjach, jak: biograficzno-historyczny „Biały mazur” Wandy Jakubowskiej (1978), „Lekcja martwego języka” Janusza Majewskiego (1979), „Ciosy” Gerarda Zalewskiego (1980), „Umarli rzucają cień” Juliana Dziedziny (1978), „Czułe miejsca” Piotra Andrejewa, czy seriale: „W słońcu i w deszczu” Sylwestra Szyszki (1979) i „Białe tango” Janusza Kidawy (1981).

Kolejne lata przyniosły pierwsze, z nielicznych w karierze, pierwszoplanowych występów: u boku Artura Barcisia w serialu „Odlot” Janusza Dymka (1982) i w „Diabelskim szczęściu” w reżyserii i z udziałem Franciszka Trzeciaka (1985), z którym spotkała się również pięć lat później na planie „Ballady o człowieku spokojnym” (1990). O wiele dłuższe życie okazały się mieć jednak drobne występy w legendarnych serialach: „07 zgłoś się” (1981, 1984, 1987), zaś przede wszystkim „Alternatywy 4” Stanisława Barei, gdzie wcieliła się w postać urzędniczki w spółdzielni mieszkaniowej (1983). Ponadto zagrała u Jerzego Sztwiertni („Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy” 1981), Wojciecha Wójcika („Sam pośród swoich” 1985), Edwarda Skórzewskiego („Romeo i Julia z Saskiej Kępy” 1988), Jacka Bromskiego („Sztuka kochania” 1989), Witolda Leszczyńskiego („Koloss” 1993) i Krzysztofa Gradowskiego („Dzieje mistrza Twardowskiego” 1995). W 1993 roku po raz pierwszy spotkała się z Jerzym Gruzą, grając epizod w serialu „40-latek. 20 lat
później”. Później zagrała w jego „Tygrysach Europy” (serial 1999, film 2003) i w słynnej, swego czasu, komedii z udziałem „gwiazd” pierwszych edycji programu „Big Brother” – „Yyyreek!!! Kosmiczna nominacja” (2002).

ycipk-42sgne

Generalnie jednak, ostatnia dekada to przede wszystkim niewielkie, lecz liczne występy na małym ekranie (w telenowelach „Klan”, „M jak miłość” i „Plebania” oraz w serialach „Miasteczko”, „Lokatorzy”, „Pensjonat pod Różą”, „Mrok” i „Kopciuszek”), które zagwarantowały aktorce stały stopień popularności, rozpoznawalności i sympatii wśród widzów.

Sosna-Sarno jest właścicielką i animatorką warszawskiego klubu „U Artystów”.

ycipk-42sgne
ycipk-42sgne
ycipk-42sgne